Andrey Kolmogorov —
complexiteit, kansrekening en de maat van onwetendheid

Bijdrage aan de wetenschap

Andrey Kolmogorov legde in 1933 de axiomatische grondslag voor de kansrekening — het wiskundige kader dat sindsdien alle probabilistische wetenschap fundeert. Later ontwikkelde hij de algoritmische informatietheorie: de Kolmogorov-complexiteit van een object is de lengte van het kortste computerprogramma dat dat object genereert. Willekeurigheid heeft bij Kolmogorov een precieze definitie: een reeks is willekeurig als zij niet korter beschreven kan worden dan zij zelf is.

Probability theory is nothing but common sense reduced to calculation. — Andrey Kolmogorov

Waar het Radicaal Continuüm aansluit

Kolmogorovs definitie van willekeurigheid als oncompressibiliteit sluit aan bij de positie van het Radicaal Continuüm: wat willekeurig lijkt is onbeschrijfbaar vanuit een interne positie, niet fundamenteel onbepaald. Een reeks die niet korter beschreven kan worden dan zij zelf is, is voor de embedded waarnemer niet voorspelbaar — maar dat zegt niets over de ontologische bepaaldheid van die reeks in het continuüm.

Waar het Radicaal Continuüm verder gaat

Kolmogorov beschrijft willekeurigheid als een eigenschap van reeksen — onafhankelijk van een waarnemer. Het Radicaal Continuüm situeert willekeurigheid in de relatie tussen de waarnemer en het continuüm: een reeks is willekeurig voor een specifieke waarnemer vanuit een specifieke positie, niet in zichzelf. Het continuüm bevat geen fundamentele willekeurigheid — alleen epistemische ontoegankelijkheid.

Betekenis voor het onderzoeksprogramma

Kolmogorov biedt de formele gereedschappen om epistemische onzekerheid te meten. Het Radicaal Continuüm gebruikt die gereedschappen maar geeft ze een andere interpretatie: kans en complexiteit zijn maten voor de embedded positie, niet voor ontologische onbepaaldheid.