James Joule —
energiebehoud en de diepe eenheid van fysische processen

Bijdrage aan de wetenschap

James Joule was een Brits brouwer en experimenteel fysicus. Hij toonde met nauwkeurige experimenten aan dat warmte en mechanische arbeid equivalent zijn en formuleerde de wet van energiebehoud. Zijn werk legde de grondslag voor de eerste hoofdwet van de thermodynamica: energie kan niet worden gecreëerd of vernietigd, alleen omgezet. De eenheid joule is naar hem vernoemd.

The grand agents of nature are indestructible; and wherever mechanical force is expended, an exact equivalent of heat is always obtained. — James Joule

Waar het Radicaal Continuüm aansluit

Joules wet van energiebehoud toont een diepe structurele eenheid: diverse manifestaties van de werkelijkheid — beweging, warmte, licht — zijn aspecten van één behouden grootheid. Dit is het type structurele eenheid dat het Radicaal Continuüm op het meest fundamentele niveau beschrijft: de tijdloze processtructuur als grond van alle verschijnselen.

Waar het Radicaal Continuüm verder gaat

Joule beschreef energiebehoud als een empirische wet die processen in de tijd verbindt. Het Radicaal Continuüm situeert de behoudswetten in de tijdloze processtructuur: energie is behouden niet omdat er een dynamische wet is die dat garandeert in de tijd, maar omdat de processtructuur van het continuüm tijdloos coherent is.

Betekenis voor het onderzoeksprogramma

Joule is het beginpunt van het begrip energiebehoud — één van de diepste en meest universele principes van de fysica. Het Radicaal Continuüm geeft dit principe een tijdloze ontologische grond.